سلامي عاشورايي به عاشقان دلباخته حسين مظلوم.

دوستان عزیز این وبلاگ تا روز ۱۱ هم محرم آپ نخواهد شد.

اگر با نقد زیر موافق هستید لطفا این وبلاگ را در معرفی  به دوستانتان از طریق یاهو یا لینک کردن  یاری نمائید.

نقدي بر شيوه عزاداريهامان در ايام محرم.

گريه اي كه تعهد و آگاهي و شناخت محبوب يا فهميدن و حس كردن ايمان را به همراه نداشته باشد، كاري است كه فقط به درد شستشوي چشم از غبار خيابان مي خورد. فراموش نكنيم از اولين كساني كه بر سر گذشت حسين بزرگ گرست عمر سعد بود.

به راستي كدام يك از ما گريه كردنهامان در عزاي حسين از روي شناخت و تعهد است؟ چه كسي مي داند حسن در چند سالگي به امامت رسيد و در چند سالگي به شهادت رسيد؟؟؟هدف از قيام عاشورا چه بود؟؟؟  راز جاودانگي قيام عاشورا چيست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ملت ما قرنهاست كه افتخارش پيروي از مذهب جعفري و پيروي از علي است.

براي ملتي كه مذهبش مذهب علي است، بسار ننگ است كه درباره حسين و يارانش و قيام بزرگ عاشورا جز سخني اندك هيچ نميداند.

بهتر است به جاي ناليدن در عزاي حسين ، از حسين و يارانش عالمانه سخن بگوئيم.

مقصر كيست؟؟؟

بدون شك عالم روحاني.!!!!

عالم روحاني است كه به جاي اينكه  به توده "آگاهي"،"شناخت" و

" جهت" بدهد تمام افتخار و هم و قمش را روي خواندن ونوشتن يك رساله نهاده و از شكيات سخن ميگويد كه فلان عالم مجتهد فرموده است اگر لك خون بر لباس نماز گزار بزرگتر از يك سكه باشد نمازش باطل است و....... ، ، ، وهزاران هزار صداي خوش و دلفريب و اشعار و ابيات عارفانه .، و دريغ از اندكي آگاهي و شناخت از انگيزه حسين در قيام بزرگ عاشورا.

اين چنين است كه ملتي كه عشق و ايمان دارد.قرآن و نهج البلاغه دارد.علي و فاطمه دارد.زينب و حسين دارد.ويك تاريخ سرخ ، به اين سان سرنوشتش سياه است.

و اين است كه ملتي كه فرهنگ و مذهب شهادت دارد هنوز هم مرده است. و ما هنوز در اين احوالات خوشيم كه عجب غذايي دارد امام حسين و عجب تهفه اي دادند در فلان مجلس و عجب صدايي دارد فلان روحاني.......